Aug 9, 2010

മുത്ത്

എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ഉറഞ്ഞുകൂടിയ മുത്തേ,
നിന്‍റെ നേര്‍ത്ത കുറുങ്ങലുകള്‍
 എന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ പ്രതിധ്വനിച്ചു...
ഈ ലോകത്തിന്‍റെ വിരിമാറിലേക്ക്
കുതിച്ചുപായുവാനായിരുന്നോ നിന്‍റെ പ്രയാണം
ഹൃദയഭിത്തികള്‍ക്കുള്ളില്‍  ഞെരിഞ്ഞമര്‍ന്നു  നീ
ഒരു കണ്ണുനീര്‍ മുത്തായി പുറത്തേക്കു ഒഴുകി
ഒഴുകി ഒഴുകി ഒരു തേങ്ങലായി നീ  എന്നുള്ളില്‍ കെട്ടടങ്ങി..

4 comments:

പ്രവീണ്‍ വട്ടപ്പറമ്പത്ത് said...

അതങ്ങനെ അടങ്ങുകയില്ല സുഹൃത്തെ.. അതിന്റെ ഒഴുക്ക് നിലക്കുകയുമില്ല.. അതിനിയും വരും....ഓരോരോ സാഹചര്യത്തിൽ..വിങ്ങലുകൾ‌ സമ്മാനിച്ച്...

...sijEEsh... said...

രാത്രികള്‍ ഇല്ലാതെ പകലുകളും ഇല്ല. എല്ലാവര്ടെയും ഉള്ളില്‍ വിങ്ങലുകള്‍ ഉണ്ട്. ആ വിങ്ങലുകളെ, വേദനകളെ, കഥകള്‍, കവിതകള്‍ ആക്കുന്നവര്‍ വളരെ വിരളം ആണ്.
അങ്ങനെ ഓരോ വിങ്ങലുകളും ഓരോ കവിതകളുടെ മണി "മുത്തുകള്‍ " ആവട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു..

Jishad Cronic said...

ഉള്ളിലെ വേദനകളെ കവിതയാക്കുന്നവരാണ് യഥാര്‍ത്ഥ എഴുത്തുകാര്‍. ആശംസകള്‍...

Pranavam Ravikumar a.k.a. Kochuravi said...

Good....

regards

kOchUrAvI